Το 2013 ήταν μια χρονιά κατά την οποία η οικονομία και το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου κατέρρεαν. Ήταν μια πραγματικά μαύρη περίοδος μνημονίων, μαζικών απολύσεων, κατασχέσεων, αλλά, απ’ ό,τι φαίνεται, και πολλών σκανδάλων.

Ο Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, ο κος Μύρωνας Νικολάτος, μαζί με άλλους πρωτοκλασάτους εφέτες, φέρεται ως πρωταγωνιστής σε ένα από τα σημαντικότερα σκάνδαλα εκείνης της περιόδου, καθώς μοιάζει να είχαν κρυφές επαφές με γνωστό δικηγόρο που εκπροσωπούσε την Τράπεζα Κύπρου. Ο λόγος αυτών των κρυφών συναντήσεων ήταν ώστε κάποιοι να “πέσουν στα μαλακά” όσον αφορά στην περίφημη κατάρρευση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Οι πολύ σημαντικές αυτές αποκαλύψεις προέρχονται από το γνωστό δικηγόρο Νίκο Κληρίδη. Κατά τη διάρκεια της στοιχειοθέτησης των κατηγοριών του ο κος Κληρίδης (αδερφός του εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη) κατονόμασε συγκεκριμένα μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου, στέλνοντας, μάλιστα, σχετική επιστολή στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Ας δούμε λίγο αναλυτικότερα τι είχε γίνει τότε. Όταν το κυπριακό τραπεζικό σύστημα κατέρρευσε το 2013 και η Τράπεζα Κύπρου προχώρησε σε ‘κουρέματα’ καταθέσεων, τα ανώτατα στελέχη της Τράπεζας Κύπρου δεν είχαν ενημερώσει κανέναν σε εύλογο χρονικό διάστημα για τα τεράστια χρέη της τράπεζας που συσσωρεύονταν. Αντιθέτως, προσπαθούσαν να παραποιήσουν την αλήθεια στους μετόχους, την αγορά και τους καταθέτες. Πρωτόδικα, το Κακουργιοδικείο είχε κρίνει ένοχα τα συγκεκριμένα τραπεζικά στελέχη. Ωστόσο, και εδώ είναι το σκάνδαλο, το Ανώτατο Δικαστήριο, με μια τελείως αψυχολόγητη αιτιολογία, απάλλαξε όλους τους εμπλεκόμενους από τις κατηγορίες.

Κατόπιν έρευνας του κου Κληρίδη, διαπιστώθηκε οτι η πλειονότητα των δικαστών του Εφετείου έχουν συγγενικά πρόσωπα που εργάζονται στο μεγάλο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε την Τράπεζα Κύπρου. Είναι σαφές οτι βρισκόμαστε στην αρχή μιας τεράστιας δικαστικής διαπλοκής που αναμένεται να ‘ξεμπροστιάσει’ πρωτοκλασάτα ονόματα τόσο του δικηγορικού όσο και του δικαστικού σώματος. Άλλωστε, ολοένα κι αυξάνονται οι φωνές δυσπιστίας προς το πρόσωπο των δικαστών, οι οποίοι φαίνεται οτι παραμένουν αναίτια στο απυρόβλητο. Όπως είναι λογικό κι επόμενο σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι πολύ εύκολο να “βάλεις το δάχτυλο στο μέλι”. Αναμένονται σημαντικές εξελίξεις.